Fotoshoot met Carlo en zijn Corvette C3

Eerder deze maand had ik een gave fotoshoot met Carlo en zijn Corvette C3 uit 1974. Carlo is een oud-collega van mij en heeft deze Corvette inmiddels 14 jaar in bezit. Een aantal jaren geleden heeft Carlo het hele interieur onder handen genomen en zelf gerestaureerd. Verder is de Corvette nog origineel. De versnellingsbak is volgens Carlo toe aan een revisie en ook zou hij graag de Corvette een keer opnieuw laten spuiten. Maar hij probeert er in zijn schaarse vrije tijd vooral van te genieten. Naast genieten doet Carlo ook al het onderhoud zelf.

De Corvette C3 is de derde generatie Corvette. De C3 werd van 1968 tot 1982 geproduceerd. De C3 was radicaal anders dan de eerdere 2 generaties. De C3 was gebaseerd op de Mako Shark II concept car ontworpen door Larry Shinoda. De vroege C3’s hadden nog chrome voor- en achterbumpers, die Carlo ook graag had gehad, maar vanaf 1974 waren beiden van kunststof. De Corvette van Carlo heeft de welbekende 5.7liter V8.

Als klein kind droomde ik al over de Corvette. Ik vond en vind het nog steeds een prachtige wagen. Of het nu gaat om een C1 uit de jaren ’50 of een nieuwe C7. De Corvette heeft voor mij iets magisch. Mijn droom Corvette is een late (60’s) C1 cabrio.

Maar daar stond ik dan op zaterdagmiddag oog in oog met de zwarte C3 van Carlo. Carlo had ook zijn zoontje Milo meegenomen naar de fotoshoot. Die bleek twee dagen ouder te zijn dan mijn eigen zoon Timo en is net zo Corvette gek als zijn vader.

Voor de fotoshoot had ik gekozen voor de jachthaven van Drimmelen als locatie. Vlak voor de fotoshoot had ik nog even een rondje gereden om te kijken wat de mooiste plek zou zijn. Ik liet Carlo de Corvette op het voetpad parkeren zodat de boten in de jachthaven een mooi achtergrond decor vormden.

Ik ben begonnen met foto’s te maken van de Corvette zelf. Daarna heb ik nog foto’s gemaakt van vader en zoon samen met de Corvette, foto’s van Carlo en de Corvette en foto’s van Milo en de Corvette. En zo ben je een lekker middagje aan het fotograferen.

Bij een deel van de portretfoto’s wilde ik mijn reportageflitser gebruiken met mijn remote trigger. Helaas weigerde de dienst doordat waarschijnlijk de batterijen leeg waren. De batterijen had ik pas een keer eerder gebruikt maar van te voren niet meer gecontroleerd en ik had geen reserve batterijen bij me. Aandachtspuntje voor de volgende keer dus om niet alleen de camera en flitser accu’s te controleren en op te laden maar ook de batterijen van de remote trigger. En dus ook niet vergeten om reserve batterijen mee te nemen voor de remote trigger.

Het regisseren van een fotoshoot vind ik nog steeds best lastig maar dat gaat steeds beter. Oefening baart kunst blijkt maar weer.

Bekijk de voor mijn project “Mensen en hun auto” geselecteerde foto’s in mijn project: Mensen en hun auto.